නිකැලැල් සිනාවෙන් පිරි නුඹෙ මුව මඩල
පිබිදී යාවි දුටු කල මා සැම දිනම
විහිදා දෑත පටලා මා ගෙල වටම
සිඹිනා කලට නොදැනේ කිසි දුක් මෙමට
කිසිදා නොවිඳි මවු පදවිය අහිමි කල
නුඹ රන් රුවන් පරදයි හිමි නැතත් මට
නුඹ වන් පුතෙක් ලබනට පින් නැතත් හෙට
නුඹෙ ආදරය එලියයි තනි දිවි මගට...
~නෙතුපුල්~
සඳ තරුත් නිහඬ කර
සිතුවිලිත් සසල කර
දී කඳුලු නෙත් අගට
නික්මුනා ඔබ දුරට...
කෙසේ නම් ඉවසමිද
අඩ අඳුර පිරි ලොවම
වසා ඇත අද
ඝණඳුර...
~නෙතුපුල්~
හවස බැස යන
හිරුගෙ කිරණට
පෙම් කලෙමි
මගෙ යැයි සිතා
එහිරු කිරණත
රැදුන උණුහුම
මගේ පෙති
විකසිත කලා...
සුමුදු මොලකැටි
එමල් පෙති මත
නපුරු පිණි බිදු
විසිරැනා
එබව දැන දැන
ලොවට පෙනෙනට
හිරුත් මුහුදේ
සැඟවුනා...
හිරුගෙ සරණක්
නොලැබ කඩුපුල
රැයේ තනියම
වැලපුනා
හිරුට බැදි පෙම
නිසා අසරණ
මලක් දිවියේ
තනිවුනා...
-නෙතුපුල්-
